Pagina's

zondag 20 januari 2013

Doopsuiker en het kaartje

Nu het bezoek stilaan in minder grote getale langskomt en de doopsuiker dus langzaamaan slinkt, kan ik er gerust wat meer over vertellen.

Voor de volwassene bezoeker:
Ik schreef eerder al dat ik zelf stempels maakte voor de etiketjes op de confituurpotjes.


De appelconfituur erin was ook zelfgemaakt, ik vond het recept op de blog van Lilimie. Na een paar testruns en de goedkeuring van Opa Bos, kon hij in première gaan. Op een slaperige zondagavond maakte ik samen met de papa van Florien de confituur en hielp Oma Boek nog met het vakkundig sluiten van de potjes.
Daarnaast kreeg de gemiddelde volwassene ook traditionele suikerbonen. We kozen voor de roodkapje kleuren; groene bonen, bruine koffieboontjes en rode hartjes. Dat alles in een zakje met een zelfontworpen Florien sticker (zie ook de header van deze blog).


Voor de kindjes:
Ik ben zelf dol op suikerbonen, dus dat moest er voor mij zeker bij zijn. Kwinten wilde liever snoepjes, dus die kreeg ook zijn zin. Voor de kindjes maakten we namelijk zakjes met kersensnoepjes. Daarnaast was ik aanvankelijk van plan om 60 vingerpopjes te maken. Konijntjes, Roodkapjes, Wolfjes en Uiltjes. De Konijntjes zijn afgeraakt, van de Roodkapjes maakte ik uiteindelijk maar vier popjes (maar de rest van het vilt is geknipt en wordt nog afgemaakt) en de Wolf en de Uil sneuvelden helaas... Het resultaat van een vroeggeborene.


Ons kaartje ontwierp ik zelf. Het werd gedigitaliseerd en afgewerkt door mijn leerkracht grafische vormgeving. Ik hoor u denken: als je dat studeert, waarom maakte je het dan zelf niet? Wel, ik ben de opleiding een hele tijd geleden gestart, net om zulke kaartjes te kunnen maken, maar heb ze helaas niet afgemaakt... De idee komt van Kwinten en mezelf; we wilden een combinatie van ons beider interesses. Dat werd dus: theater, poppentheater, sprookjes en verhalen. Een mengelmoesje. Maar een goede!
Net zoals Florien, ook een mengelmoesje.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen