Een paar dagen geleden kreeg ik naaikriebels. Het mocht evenwel niet te veel tijd in beslag nemen, want die had ik niet. Dus werden het een paar snelklaarprojectjes.
Twee broekjes voor Florien die ik tekende op basis van een legging van haar. Ik maakte twee maatjes, maar vergat dat de kleinste maat in katoenen stof weinig ruimte zou laten voor haar dikke herbruikbare luier. Na een pasbeurt besloot ik dus maar om de rekker er weer uit te tornen en dan ging het prima. Onderaan (niet zichtbaar op de foto denk ik) zit er ook een rekker wat de broek een pof-effectje geeft.
Wat heeft ze mij nu weer aangetrokken??
Het nijlpaard op de t-shirt flockte ik erop.
De tweede broek nam ik wat breder en die past prima. Een primeurfoto in haar 'echte' koets:
Alle vegetarische opvoedpogingen ten spijt...
En dan maakte ik nog een rokje voor mezelf, eindelijk gebruikte ik die stof van Petit Pan die al zo lang klaarligt. En ja dat is een tricotband en neen, ik ben niet zwanger, maar dat zit zo lekker en doet niets af aan de elegantie ;)
Google reader hield er mee op dus vanaf nu kan je mij (en andere blogs die je graag leest) volgen via Bloglovin. Klik eenvoudigweg op bovenstaande link. Wie weet hangt er nog wel een give away aan vast...
Ik kreeg de laatste tijd een paar keer de vraag hoe het bij ons 'praktisch' geregeld is. Meestal zo iets in de trant van: "Lukt dat zo eigenlijk?" De subtiliteit! Lief wel. Bij deze dus.
Weinig wereldschokkende dingen.
Gewoon twee curverboxen op wieltjes. En een traplift, dat ook.
Er zijn de afgelopen maanden heel wat kinderboeken verschenen en ik doe een greep uit het aanbod! Dit keer wat meer voor verschillende leeftijden, helaas was de vangst niet zo bijzonder deze keer. Maar gelukkig maakte één boek dit helemaal goed:
"Nu hoor ik papa.
Hij komt thuis.
Hij rijdt tot bijna
bij ons huis.
Hij is er weer.
Ik ben zijn kind.
Soms word ik blij
van knerpend grind."
Ik vond geen betere manier om te beginnen dan met een citaat uit dit
nieuwe rijmpjesboek van Edward van de Vendel. Ein-de-lijk nog eens een
boek dat Miep Diekmans en Annie MG Schmidts prachtige versjes uitdaagt
voor een wedstrijdje om ter vlotst. (Lees meer op pluizer.be)
Marjolijn Hof kennen we vooral van 'Een kleine kans', een boek over
Kiek, een meisje dat op een geheel eigen manier omgaat met het feit dat
haar papa plots verdwenen is. De schrijfster bewijst hier dat ze een
gevoelig onderwerp op een ongelooflijk fijngevoelige manier kan
omtoveren in een prachtig verhaal. 'De regels van drie' is ook een
verhaal over verlies, dit keer over een opa die stilaan “op” is. Dit
boek is wat betreft gevoeligheid enigszins verschillend van 'Een kleine
kans'. Meer weten? Ga naar pluizer.be!
Leeuw van Brigitte Minne en Nils Pieters
(hoera, Nils Pieters! zie ook De grote boze wolf was helemaal niet boos)
Brigitte Minne schreef dit keer een verhaal over een hond met de
typerende naam Leeuw, die gewend is aan zijn rustige leventje bij zijn
baasje. Tot de pup Prins eraan komt. Niets wat Prins doet, is verkeerd,
zodanig zelfs dat Leeuw er heel jaloers van wordt. Tot Prins op een dag
in de vijver belandt en Leeuw beseft dat het zonder hem wel eens erg
stil zou kunnen worden.
Leuk aan dit boek is hoe Brigitte Minne erin slaagt om een thema als
gezinsuitbreiding bespreekbaar te maken bij jonge kinderen. Je eigen
plekje kwijt zijn, aandacht moeten delen, het zijn dingen die bij
kinderen soms toch erg moeilijk liggen.
Nils Pieters ging na 'De grote boze wolf is helemaal niet boos', ook
weer voor een prentenboek. Zo enthousiast als ik bij het vorige boek was
ben ik niet meer bij dit boek. Ik ken zijn stijl en verwachtte me dus
aan redelijk wat chaos en drukte, maar het werd me dit keer een beetje
te veel. Kleurrijk en gedetailleerd zijn de illustraties, en daarvoor
een dikke pluim, alleen al omdat kinderen hierdoor kunnen blijven kijken
en ontdekken. De prenten zitten vol nevenverhaaltjes met andere dieren
en de personages zijn op een naïeve, maar karakteristieke manier
weergegeven. Jammer alleen dat de boodschap soms wat verdwaalt in de
chaos.
Nul is een raar getal van Henriette Boerendans
'Nul is een raar getal' is een ander boek dan anders. In de categorie
van allerlei bijzondere telboeken springt het er toch nog tussenuit. En
dat heeft eigenlijk vooral te maken met de houtsnedes van Henriette
Boerendans. Samen met de auteur tellen we van één tot tien en dan komen
ook vijftig en honderd en natuurlijk nul nog aan bod. (...) Het vervolg vind je onder de titel van de recensie.
Mei-juni-juli komt er over een paar dagen aan, met onder andere een prachtig prentenboek van collega Kim Crabeels.
Ik flockte de laatste tijd heel wat fluo prentjes, en ook de hema doet mee aan de fluo trend. De foto is al van een tijdje geleden, die bodies belandden ondertussen al op de zolder.
En ook nichtje Hanne (grote fan van Rapunzel) kreeg een toefje fluo voor haar verjaardag:
Brief acht en hoe gaat het met dat Florientjen? Awel, goed.
Dixit nichtje Hanne: "Florientje is altijd vrolijk, Florientje lacht altijd."
En dat klopt, er werd mij reeds menigmaal gesuggereerd om mijn kinderbijslag netjes terug te storten en vragen als "Protesteert die eigenlijk ooooooit?" en "Ze is percies altijd content, mag ik haar es pitsen?" zijn ons ook niet vreemd eigenlijk. Soms heb ik dan zin om ze even te wijzen op kleine heuveltjes in ons verder heuvelloze gezinslandschap, maar alee bon, ik ben van goede wil en doe dat dus niet :) Maar heb het bij deze stiekem wel gedaan. Op internet.
Florientje lacht altijd:
wanneer je haar uit bed plukt na een weldoende nachtrust, ondanks de muggeninvasie
wanneer ze dingen de grond op keilt
wanneer ze er, ondanks mijn verwoede pogingen haar tegen te houden, tijdens het vingerverven in slaagt om haar gezicht in te smeren. En toch houd ik vol, schilderen is leuk! Binnenkort verloot ik hier een echte Florien :)
als de poes langskomt en ze erin slaagt om een nog grotere pluk vacht mee te graaien dan de vorige keer
of tout court wanneer de poes langsloopt, kei - kei - kei - grappig.
Florientje lachte deze maand niet (altijd):
bij het trekken aan haar oor, ze had een oorontsteking
op het feest van haar Opa Cijfer, ze was ziek (ok, hier is enige overlap)
wanneer ik mijn rug draaide. Ze is nogal mummy-minded de laatste dagen (lees: haar mat voor de deur van de gang leggen en naar toilet gaan met de deur open zodat ze me nog kan zien - echt gebeurd)
bij het doorkomen van haar eerste tandje, exact op 20 juli, acht maanden, quel timing!!
Dat waren de headers wel voor deze maand: een eerste ziekte, een eerste tandje, veel gerol op de mat (en ernaast, "wegaanzenogin'toogmoetenhouden").
En omdat ik het pakweg de laatste vijf maanden vergat, nu vijf liedjes die hier de laatste maanden steevast garant stonden voor NOG een glimlach van Florien, zeker in combinatie met een onnozel danske:
De kapitein, ik ben een zware zware fan. Papa Florien vindt het soms licht irritant, Florien voorlopig nog niet.
En komaan, wie houdt er nu niet van een goeie: "De wielen van de bus die draaien rond, die draaien rond, draaien rond, draaien rond." Joehoe!
Het Bochabela String Orchstra, ooit speelde ik daarmee nog rondomrond Vlaanderen. Prachtige muziek, minder goede kwaliteit op youtube, maar de CD is nog steeds te koop via de website van Violet! Instant geluk!
Gotye, In your light
Steve Harley and Cockney Rebel - Judy Teen
Met dank aan papa (Opa Bos) voor enige muzikale opvoeding die is blijven hangen)
Coldplay - Every teardrop is a waterfall
En nog eentje om het af te leren:
Bastille - Pompeii
Voilà, dat was het. En voor de liefhebbers, nog een paar fotootjes
Op het feest voor Opa Cijfer, met de nichtjes:
En toen besloten de andere kindjes dat ze uit de foto wilden, terwijl Florien zich net volledig liet gaan in de kunst van het poseren:
Een eerder zeldzame foto met mij
Bij meter Tinne
En bij deze is het ook gedemonstreerd dat ze met niets meer kan spelen zonder het in haar mond te stoppen. To be continued...
Nog eventjes wachten en ik kon brief 7 en 8 samen posten :)
Maar bij deze:
Florientje!
Zeven maanden (en een half hmhm) al en je hebt weer zoveel beleefd. Het was een drukke maand met veel nieuwe ontdekkingen zoals daar zijn: recht(er) zitten, vegetarische groentepapjes (de eerste keer kaas, tofu, linzen,...), volop ronddraaien en op je buik blijven liggen, zwemmen in een zwembadje,...
En omdat beelden veel meer zeggen dan woorden, een paar 'impressies' van deze maand :
Bij meter Tinne
Meter Tinne schrikt van papa's plotse 'move'
Meter Tinne ondertussen bedaard
Speciaal voor oma Boek die in juni op vakantie ging:
Meter Tinne schrikt van papa's plotse 'move'
Meter Tinne ondertussen bedaard
