Grote stofjes-give-away!

Florien werd net anderhalf jaar én we zijn hier met een grote lente-opruim bezig. Dat vraagt om wat cadeautjes!

Dus geef ik wat stofjes weg die ik zelf niet meer gebruik. De afspraak is als volgt: wil je een bepaald stofje, dan maak je jezelf volger van de blog en reageer je simpelweg op dit bericht met het nummer van het stofje.

De verzendingskosten zijn niet inbegrepen :) maar je kan het natuurlijk ook altijd komen afhalen bij ons thuis OF op zaterdag 21/06 naar de home sale in Werchter (bij Els Rits) komen waar ik mijn kraampje mag opstellen.

Hier gaan we dan:

Nummer 1
1m/50cm dunne toile cirée limoengroen met witte bolletjes

Nummer 2

1m/120cm Zinnia Garden van Michael Miller dun katoentje

Nummer 3

140/100cm licht katoentje (bijna doorschijnend) Bloemen Ikea 

Nummer 4
60/50cm een geknipt rokje (maat 38 zonder beleg) goede kwaliteit

Nummer 5
55/55cm met klein extra stukje aan, Paarse bloempjes van Pauli

Nummer 6
65/55 paarse stof witte bolletjes van Pauli

Nummer 7
110/150cm donkerblauwe glanzende stof, vrij stevig

Nummer 8
55/40 rozen, couponneke van 't Wolwinkeltje ooit

Nummer 9

55/50 (iets minder) bolletjes in verschillende kleuren, couponneke van 't Wolwinkeltje lang geleden

Brief 18

Dat begint hier stilaan meer de titel 'Fotoverslag 18' waardig te zijn, in plaats van 'Brief'.
Maar beelden zeggen tenslotte... en muziek, muziek!
Kort gezegd: ze kan stappen, maar ze wil dat nog niet alleen doen. Ze babbelt als nooit tevoren ("ja, ma", "nee papa", "bal", "paard', "teentjes", "kindje", "koek", "danku", "auw, pijn", "tekenen"...) en ze houdt van schommelen, stoepkrijten, tekenen, in de zandbak spelen, rondgereden worden door haar privé chauffeur, 'rondgestapt worden' door verschillende privé chauffeurs, ze houdt van veel. Maar niet van die zes tanden die nu tegelijkertijd beslissen door te komen. Maar ze lacht nog steeds (bijna) de hele tijd en daarom kunnen we eigenlijk nooit klagen :)

Op de "momo" (= schommel) met "beebie" (= haar beer)

Op stap met de privé chauffeur

Met het nodige gevoel voor aandacht:

Tot slot nog een paar liedjes die we hier de afgelopen maand allemaal leuk vonden.
Elbow - One day like this

Changes

De jurkjes met de birds and ... flowers!

Voilà, mijn eerste zelfgemaakte bloemenjurkje voor Florien! Al een maandje af en ondertussen maakte ik ook een tweede, met vogeltjes. Het patroon komt uit La maison Victor, de cupcakedress. Ik had geen blinde rits dus gebruikte ik een (niet bijpassende) gewone rits. Voor kleedje twee had ik me beter voorbereid, maar de rits is niet zo blind uitgedraaid... Ach, nog wat oefenen!

Als ik een lens zie verschijnen, toon ik me meteen van mijn beste kant...

En toen was ze moeeee...

En het vogeljurkje:

Omdat het niet altijd het leven is dat we vieren

Omdat het niet altijd makkelijk was om met haar te leven, heb ik me meermaals afgevraagd hoe het zou voelen als ze er niet meer was. Mensen zijn altijd zo positief over de doden, alsof ze tijdens hun leven een soort van heiligen waren en ik heb dat altijd al hypocriet gevonden. 
In de drukke mallemolen van het dagelijkse leven zonder haar voel ik toch een onverwacht groot gemis tijdens de 'kleinere' momenten. Het kan me plots helemaal overvallen, hoe mijn bobo toch ook echt wel gewoon een verdomd lieve oma was. 
Of zoals mijn zus het zo mooi kan zeggen:


"De woensdagnamiddagen met boterhammekes met gesmolten chocolade, de schuiven met knutselmateriaal, de theepartijtjes die ze met mij deed, frambozensorbet in de Timory, stiekem naar de badkamer sluipen om haar zonder valse tandjes te zien, samen op vakantie gaan naar Nederland, hand in hand wandelen (we kletsten altijd zoals kindjes op elkaars handen en zijn dat altijd blijven doen), het italiaans eten van de traiteur of het eten dat ze zelf maakte (worteltjes!), de pudding in de witte pottekes, de sprookjesboeken die ik altijd overhoop legde en nooit terugstak, de ice tea en fruitsapjes in de frigo die ik nooit opkreeg omdat er ALTIJD nieuwe werden gekocht, het halve woord dat ik maar moest zeggen dat ik iets wou eten of drinken, de gesprekjes over jongens, snel binnenspringen als we gingen winkelen in Leuven, de keer dat ze echt niet begreep dat ik zo huilde voor Punker de poes, ik heb bij haar gewoond, en kwam soms op zeer late uurtjes thuis, ik kon altijd bij haar langsgaan voor/na de toneelles en ze zei NOOIT dat ik ongelegen kwam, ..."

Pudding uit witte potjes, voor altijd. 

Brief 17

17 maanden, of bijna anderhalf jaar.
Deze maand experimenteerden we met woordjes, maar ook met stapjes. We dansten bovenal erg veel. Op alles. Bumba (ah ja), zelfgezongen liedjes, Jubel, Gabriel Rios, Kapitein Winokio, tot de Messiah van Händl (ja, echt). We dansten niet alleen met onze heupen, nee, we gebruikten ook de schoudertjes, de handjes en de voetjes. We waren bijzonder schattig.
We sliepen wat minder goed, maar al bij al mogen wij, de ouders, daar nog steeds niet over klagen. We kregen misschien een tandje erbij.
We vonden ook alle paardjes de max, zeker ons eigen paardje.

We waren ook onverantwoorde ouders, en dat werd vastgelegd.

De veiligheid in en rond ons huis ging sterk vooruit deze vakantie. We zijn letterlijk overal.
En dan stop ik nu officieel met in de wij-vorm spreken, naast de derde persoon ('zal mama dat of dat doen voor jou?') is dat toch echt wel de meest gebruikte persoon sinds ik een dochter heb. Ik vind het zelf irritant, maar ik blijf het doen! Een zelfhulpgroep is in de maak, daar kan ik dan in de ik-vorm tegen ik spreken.

En tot slot nog een liedjen of twee van de maand:
Meejubelen met Florien?

Klingande - Jubel

Of gaan we voor de Lion King?

Oreo brownie

Et voilà, zoals ik me al lang voornam: ik maakte eens een Oreo cake. Ik had nog wat oude Oreo koekjes, ideaal voor dit recept! (en eigenlijk stond er nog wat pure Sint chocolade; voor Pasen moesten we daarvan af :))
Ik heb een paar online recepten gecombineerd en aangepast, maar ik ben nog niet helemaal tevreden over de Oreo smaak, ik blijf dus op zoek!

Het recept zal ik jullie niet onthouden:

200 gr pure chocolade
165 gr boter
165 gr rietsuiker (liefst deze, geeft meer karamelsmaak)
2 eetlepels bloem
1 eetlepel cacao (doen, geeft meer diepte)
3 eieren
2 eierdooiers
ongv een rolletje oreo koekjes (150 gr)
snuifje zout

Eerst boter en chocolade samen au bain marie smelten. Ondertussen de eieren romig kloppen (of doe zoals ik: zonder handen!) Dan de suiker bij de eieren voegen en nog wat opkloppen (je moet een soort wit schuim hebben). Daaraan voeg je de gesmolten chocolade en boter toe, daarna ook bloem en cacao en je spatelt alles rustig om. Het is niet goed om nu nog te kloppen, je gaat de luchtigheid die je eerder creëerde verliezen.
Oreo's wat verkruimelen (niet te veel, anders proef je ze niet meer) en vermengen. Een deel Oreo's houd je opzij om ze op het einde lekker protserig over de bovenkant te verdelen.
Een bakblik van ongv 20 cm, bakpapier is een aanrader.
180 gr - 20 à 25 min (tussendoor prikken - voor een brownie geldt altijd: liever te kort bakken dan te lang)

De boekenprijzen

De Boekenpauw en Boekenleeuw gingen naar Anton van Hertbruggen en Jef Aerts!
Jef Aerts won door Groter dan een droom


en
Anton Van Hertbruggen voor Het hondje dat Nino niet had


Heel uitzonderlijk dat een debutant als Van Hertbruggen al zo'n grote prijs krijgt, maar wat mij betreft compleet terecht!
En er werden nog prijzen uitgereikt. De ALMA ging naar Barbro Lindgren, de Beatrix Potter van de Scandinavische landen.


En ook de Woutertje Pieterse Prijs werd uitgereikt, aan Marjolein Hof voor De regels van drie, een boek waarvoor ik een jaar geleden een recensie schreef. Ook weer terecht.