Et voilà, mijn tweede maaksel sinds de uitdaging die ik met mezelf aanging. Zie in de vorige blogpost als je meer wil weten over de Basics Challenge.
Ik maakte deze t-shirt op een cursus voor tricottechnieken bij Lanalotta in Leuven. Toen ik in mijn kast op zoek ging naar mogelijke stofjes, schrok ik van de hoeveelheid ongebruikt tricot. Nooit gedurfd!
Na de cursus kocht ik meteen een stretch-tweelingnaald en wat elastische biais. Nu hopen dat mijn naaimachine tricot even leuk vindt als ikzelf.
Stofje: markt in Maastricht
Patroon: Ottobre 3/2011
Ik maakte een 98, maar zal het patroontje nog versmallen, Florien heeft smalle schouders, maar is wel vrij lang. De lengte was prima.
Neem ook eens een kijkje op de website van Lanalotta, ongelooflijk lieve mensen daar!
zondag 5 oktober 2014
woensdag 1 oktober 2014
The Basics Challenge
Voilà, mijn uitdaging voor dit herfst- en winterseizoen.
Ik kocht eind augustus alleen maar basics (lange kousen, sous-pulls, effen t-shirts en truitjes) in felle kleurtjes (ah ja!) voor Florien.
Daarna trok ik er een foto met tegenlicht van, boven de chauffage. Als daar maar geen poëzie van komt, zo een schoen settingk.
Aan mij om deze vrolijke bende aan te vullen met nog vrolijkere kleedjes en rokjes.
Voorlopig ben ik goed bezig!
To be continued, aldus.
Ik kocht eind augustus alleen maar basics (lange kousen, sous-pulls, effen t-shirts en truitjes) in felle kleurtjes (ah ja!) voor Florien.
Daarna trok ik er een foto met tegenlicht van, boven de chauffage. Als daar maar geen poëzie van komt, zo een schoen settingk.
Aan mij om deze vrolijke bende aan te vullen met nog vrolijkere kleedjes en rokjes.
Voorlopig ben ik goed bezig!
To be continued, aldus.
zaterdag 27 september 2014
Big Didi
Zaterdagavond, 21u, ik probeer mijn naaikast op te ruimen, terwijl er nog een vrolijke peuter ronddartelt.
Florien ontdekt de grote lap Didi-stof en kan haar geluk niet op.
Instant-Disneyland gevoel, dixit papa.
Hoewel het kind niet in de verste verte weet wat dat is, denk ik dat hij een punt heeft. Misschien wil ze zo wel gaan slapen?
Florien ontdekt de grote lap Didi-stof en kan haar geluk niet op.
Instant-Disneyland gevoel, dixit papa.
Hoewel het kind niet in de verste verte weet wat dat is, denk ik dat hij een punt heeft. Misschien wil ze zo wel gaan slapen?
zondag 14 september 2014
Voor Kamiel
Ik presenteer u: Kamiel zijn 'pakket':
Een bodieke met flock, in de kleuren van het geboortekaartje
Een gehaakt dekentje
Een Heen-en-weer-boekje, maar nog niet voor direct hé
Een slabbetje
En een babynestje, om het lekker warm te hebben in de maxi cosi!
Dit alles verpakt in een stevige doos. Binnenkort vol herinneringen.
Mama Lore koos het stofje en aangezien het geslacht op voorhand niet bekend was, hielden we het lekker neutraal. Hopelijk binnenkort "aan-foto's"!
Het stofje komt van Bambiblauw, het patroon is van Griet van Emma en Mona, met een paar aanpassingen door mezelf.
Een bodieke met flock, in de kleuren van het geboortekaartje
Een gehaakt dekentje
Een Heen-en-weer-boekje, maar nog niet voor direct hé
Een slabbetje
En een babynestje, om het lekker warm te hebben in de maxi cosi!
Mama Lore koos het stofje en aangezien het geslacht op voorhand niet bekend was, hielden we het lekker neutraal. Hopelijk binnenkort "aan-foto's"!
Het stofje komt van Bambiblauw, het patroon is van Griet van Emma en Mona, met een paar aanpassingen door mezelf.
donderdag 4 september 2014
Juweeltjes
Ik maakte nog wat oorbellen en andere voor een marktje, er zijn er over. Ze krijgen binnenkort een upgrade, want de lijm die ik gebruikte bleek niet sterk genoeg. Alle combinaties zijn uiteraard mogelijk.
Als je geïnteresseerd bent, zet maar iets in de commentaren of stuur een berichtje!
De zwarte fotograferen niet goed, maar de prent staat er in het wit op. Op het eerste schuivertje staan vlaggetjes, op het tweede een vliegertje. Op de clips (voor mensen zonder gaatjes :)) met fluoroze kralen staan beertjes.
Als je geïnteresseerd bent, zet maar iets in de commentaren of stuur een berichtje!
De zwarte fotograferen niet goed, maar de prent staat er in het wit op. Op het eerste schuivertje staan vlaggetjes, op het tweede een vliegertje. Op de clips (voor mensen zonder gaatjes :)) met fluoroze kralen staan beertjes.
woensdag 3 september 2014
Boeken voor de allerkleinsten
Als ik recensies aan het invoeren ben, maak ik me vaak de bedenking "Amaai, als Florien vier jaar is, gaan wij gewoon een overvloed aan boeken kunnen lezen!"
Het aanbod van boeken met een simpel verhaaltje, eventueel op rijm, dat toch niet van het genre "Wat doet dit dier?" is voor circa tweejarigen, is niet bijster groot.
Maar voor Florien, en voor eventuele andere geïnteresseerden, ging ik eens op zoek. Wat volgt is een selectie uit de toppers hier thuis en wat er verder nog in de boekhandel verkrijgbaar is.
PS: Ik ben nu ook wel de laatste om te beweren dat je jonge kinderen geen prentenboek voor oudere meelezers mag voorschotelen, ik sla ook al eens Pettson en Findus open om samen naar de prenten te kijken. Dus dit is zeker geen klachtenbrief :)
Gegarandeerd op 1: De spin die het te druk had van Eric Carle
Toch alleszins mijn nummer 1, zeker wat voorlezen betreft. Leuk om al die verschillende dieren een eigen klank te geven. Bijgevolg kon ik dit al op Floriens zes maanden beginnen voorlezen, met succes. Ze had ook een bijhorende knuffel, wat het allemaal letterlijk tastbaarder maakt. Ook het subtiele reliëf dat in het boek is aangebracht is fantastisch, maar wordt nu pas echt opgemerkt. Eigenlijk des te beter, zo kan ik het blijven voorlezen, ook al doen we dat nu al een jaar!
Nog een leukerd, van dezelfde schrijver (toch deels :)): Beertje Bruin, wat zie jij daar?
Leuk omwille van de schuifjes, maar ook het ritmische spel. Ben op zich niet zo'n fan van de illustraties, maar het werkt oh zo goed bij peuters dat het stimuleert om dit te blijven voorlezen.

De Pip reeks van Clavis:

Al zijn het niet de meest vernieuwende boekjes, de combinatie van illustraties met foto's is voor een keertje niet spuuglelijk. Veel herhaling en een herkenbaar ritme. Levendig voorlezen is altijd een plus! Ook ideaal om ze bezig te houden als ze niet lang op hun potje willen blijven zitten :)
Goed wassen Pip
Eet smakelijk Pip
Kiekeboe Pip
Slaap lekker Pip
Uit de Nijntje reeks (zeker geen exhaustieve lijst):
Nijntje in de dierentuin ("Hoi, hoi, dat vind ik fijn!")
Nijntje op de fiets
Het feest van Nijntje
Nijntje gaat logeren

Deze boekjes kent iedereen. Door hun tekst op rijm zijn ze zeer geschikt voor peuters, het geeft hen een gevoel van zekerheid en ontlokt door de herkenbaarheid ook vaak gelach. Florien zegt vaak ook woordjes mee, ook fijn voor hen.
Jip en Janneke (de kleine boekjes)
Deze boekjes bevatten al echte verhaaltjes van twee pagina's. Sommige peuters zijn er nog niet aan toe, want er staan maximum twee grotere afbeeldingen bij. Ik heb gemerkt dat als ik het verhaal wat inkort (en ik lees dan meestal zijwaarts of ondersteboven, dus ik moet wel, ik kàn gewoon niet alles lezen :)), het best wel lukt. De prenten zijn zeker al toegankelijk genoeg en de thema's herkenbaar.
Kleine Muis eet de maan
Kleine Muis zoekt een huis

Beide boeken zijn van Peter Horacek en hoewel hij een heel andere stijl heeft dan degene die me normaal gezien aantrekt, heb ik er echt van genoten om ze met Florien te lezen. Je kan hem misschien nog wel vergelijken met Eric Carle qua opbouw en kleurgebruik.
Florien zegt 'maan' tegen banaan en het toeval wil dat de Muis in bovenstaand boek op een ochtend een banaan vindt en denkt dat het de maan is die naar beneden gevallen is. Omdat ze zo lekker ruikt, besluit ze een hapje te eten, maar al gauw heeft ze de helft op. In paniek rent ze naar haar vrienden, want zo zal de maan nooit terug vol worden. Oh, symboliek voor dreumessen!
Toen ik nog in een kinderboekhandel werkte, hoorde ik kleuterjuffen vaak met veel oh's en ah's praten over Kleine Muis zoekt een huis en dat bleek niet onterecht. Echt eens proberen.
Het aanbod van boeken met een simpel verhaaltje, eventueel op rijm, dat toch niet van het genre "Wat doet dit dier?" is voor circa tweejarigen, is niet bijster groot.
Maar voor Florien, en voor eventuele andere geïnteresseerden, ging ik eens op zoek. Wat volgt is een selectie uit de toppers hier thuis en wat er verder nog in de boekhandel verkrijgbaar is.
PS: Ik ben nu ook wel de laatste om te beweren dat je jonge kinderen geen prentenboek voor oudere meelezers mag voorschotelen, ik sla ook al eens Pettson en Findus open om samen naar de prenten te kijken. Dus dit is zeker geen klachtenbrief :)
Gegarandeerd op 1: De spin die het te druk had van Eric Carle

Toch alleszins mijn nummer 1, zeker wat voorlezen betreft. Leuk om al die verschillende dieren een eigen klank te geven. Bijgevolg kon ik dit al op Floriens zes maanden beginnen voorlezen, met succes. Ze had ook een bijhorende knuffel, wat het allemaal letterlijk tastbaarder maakt. Ook het subtiele reliëf dat in het boek is aangebracht is fantastisch, maar wordt nu pas echt opgemerkt. Eigenlijk des te beter, zo kan ik het blijven voorlezen, ook al doen we dat nu al een jaar!
Nog een leukerd, van dezelfde schrijver (toch deels :)): Beertje Bruin, wat zie jij daar?
Leuk omwille van de schuifjes, maar ook het ritmische spel. Ben op zich niet zo'n fan van de illustraties, maar het werkt oh zo goed bij peuters dat het stimuleert om dit te blijven voorlezen.

De Pip reeks van Clavis:

Al zijn het niet de meest vernieuwende boekjes, de combinatie van illustraties met foto's is voor een keertje niet spuuglelijk. Veel herhaling en een herkenbaar ritme. Levendig voorlezen is altijd een plus! Ook ideaal om ze bezig te houden als ze niet lang op hun potje willen blijven zitten :)
Goed wassen Pip
Eet smakelijk Pip
Kiekeboe Pip
Slaap lekker Pip
Uit de Nijntje reeks (zeker geen exhaustieve lijst):
Nijntje in de dierentuin ("Hoi, hoi, dat vind ik fijn!")
Nijntje op de fiets
Het feest van Nijntje
Nijntje gaat logeren

Deze boekjes kent iedereen. Door hun tekst op rijm zijn ze zeer geschikt voor peuters, het geeft hen een gevoel van zekerheid en ontlokt door de herkenbaarheid ook vaak gelach. Florien zegt vaak ook woordjes mee, ook fijn voor hen.
Jip en Janneke (de kleine boekjes)
Deze boekjes bevatten al echte verhaaltjes van twee pagina's. Sommige peuters zijn er nog niet aan toe, want er staan maximum twee grotere afbeeldingen bij. Ik heb gemerkt dat als ik het verhaal wat inkort (en ik lees dan meestal zijwaarts of ondersteboven, dus ik moet wel, ik kàn gewoon niet alles lezen :)), het best wel lukt. De prenten zijn zeker al toegankelijk genoeg en de thema's herkenbaar.
Kleine Muis eet de maan
Kleine Muis zoekt een huis

Beide boeken zijn van Peter Horacek en hoewel hij een heel andere stijl heeft dan degene die me normaal gezien aantrekt, heb ik er echt van genoten om ze met Florien te lezen. Je kan hem misschien nog wel vergelijken met Eric Carle qua opbouw en kleurgebruik.
Florien zegt 'maan' tegen banaan en het toeval wil dat de Muis in bovenstaand boek op een ochtend een banaan vindt en denkt dat het de maan is die naar beneden gevallen is. Omdat ze zo lekker ruikt, besluit ze een hapje te eten, maar al gauw heeft ze de helft op. In paniek rent ze naar haar vrienden, want zo zal de maan nooit terug vol worden. Oh, symboliek voor dreumessen!
Toen ik nog in een kinderboekhandel werkte, hoorde ik kleuterjuffen vaak met veel oh's en ah's praten over Kleine Muis zoekt een huis en dat bleek niet onterecht. Echt eens proberen.
zondag 24 augustus 2014
Toppers van de laatste maanden
Oh, ik was zo blij met deze drie (relatief nieuwe) boeken:
Franky van Leo Timmers, Kat van Siska Goeminne en Sebastiaan Van Doninck en Otto groot, Otto klein van Tom Schamp.
Schamp en Timmers zijn, hoewel een totaal andere stijl, echt mijn favorieten en ook Van Doninck klimt met elk boek een trapje hoger.
Als je op de titel klikt, vind je mijn recensie op pluizer.be.
In Franky bouwt robotliefhebber Sam een eigen robot, eindelijk iemand die hem begrijpt. Ik ben blij dat hij het deed, want ik zat al lang te wachten tot Timmers zich eens aan de ruimteschepen ging wagen. En het bleek een schot in de roos. Dikke, dikke aanrader.

Otto groot, Otto klein is dan weer een boek opgebouwd rond tegenstellingen. Otto de kater kent iedereen al wel van zijn vele reizen en bijbehorende heen-en weer-boeken. Ook in dit boek bemerk je duidelijk het signatuur van Tom Schamp; veel verwijzingen naar films, muziek en reclame en veel spelletjes tussen woord en prent. Geweldig!

En tot slot Kat met hoofdletter K. Ik gaf het vier sterren, toch vooral omwille van de prenten van Sebastiaan Van Doninck. Hij leefde zich uit op groot formaat en het is prachtig. Het kleurgebruik is uitgekiend, de blik van de Kat is opperst sluw. Van de tekst was ik niet wild, hoewel die er ook mocht zijn. Dit boek moet het vooral van zijn sprekende illustraties hebben.
Franky van Leo Timmers, Kat van Siska Goeminne en Sebastiaan Van Doninck en Otto groot, Otto klein van Tom Schamp.
Schamp en Timmers zijn, hoewel een totaal andere stijl, echt mijn favorieten en ook Van Doninck klimt met elk boek een trapje hoger.
Als je op de titel klikt, vind je mijn recensie op pluizer.be.
In Franky bouwt robotliefhebber Sam een eigen robot, eindelijk iemand die hem begrijpt. Ik ben blij dat hij het deed, want ik zat al lang te wachten tot Timmers zich eens aan de ruimteschepen ging wagen. En het bleek een schot in de roos. Dikke, dikke aanrader.

Otto groot, Otto klein is dan weer een boek opgebouwd rond tegenstellingen. Otto de kater kent iedereen al wel van zijn vele reizen en bijbehorende heen-en weer-boeken. Ook in dit boek bemerk je duidelijk het signatuur van Tom Schamp; veel verwijzingen naar films, muziek en reclame en veel spelletjes tussen woord en prent. Geweldig!

En tot slot Kat met hoofdletter K. Ik gaf het vier sterren, toch vooral omwille van de prenten van Sebastiaan Van Doninck. Hij leefde zich uit op groot formaat en het is prachtig. Het kleurgebruik is uitgekiend, de blik van de Kat is opperst sluw. Van de tekst was ik niet wild, hoewel die er ook mocht zijn. Dit boek moet het vooral van zijn sprekende illustraties hebben.
Abonneren op:
Posts (Atom)

