Hip hip rahoe, een cadeau voor Lou!

We mochten naar een babyborrel en zoals altijd gingen er boekjes mee als cadeau... maar ik kon het niet laten ook iets zelfgemaakts toe te voegen:

Twee geflockte bodies, naar analogie met het geboortekaartje:

En een tas voor de mama die ik sjabloneerde met papieren doilies (ge weet wel, zo van die papierkes die ge in de betere tearoom onder uw taske krijgt ;)). Echt leuk om te doen en een mooi effect vind ik.

En dan vond ik in de Zeeman nog best een hip slabbetje en deed ik er nog een eigengestempeld notitieboekje bij, altijd handig!

Er was ook I love daddy, maar het is naar mijn bescheiden mening de mommy die in het begin het meest beloond mag worden ;)
Proficiat Liselotte en Sven!

Topboeken November/December/Januari

Oeps, ik merkte net dat ik deze vergat te publiceren!

Het was 'gene vette' de laatste maanden, maar ik heb toch een afgeroomde versie klaar van de laatst verschenen kinderboeken:

Schaap zoekt schoen - Eef Rombaut en Emma Thyssen

Ik ben fan van Emma Thyssen, fan zeg ik u!

Wij samen op stap - Jean Reidy

De bewerking is van Bart Moeyaert en ik ben fan van Bart Moeyaert, fan zeg ik u! Ok, dat was er misschien watover.

De zolderkinderen - Janneke Schotveld

Dit is nog zo'n 'ouderwets' kinderboek. Daarmee bedoel ik niet dat het letterlijk ouderwets is, maar wel dat het me doet denken aan the good old days wanneer Astrid Lindgren, Joke Van Leeuwen en Roald Dahl me betoverden met hun avonturen op kindermaat. Dit boek is het, niet meer en niet minder, kinderavontuur. Met leuke prenten!

Wat is de sneeuw mooi - Emiri Hayashi

Japanse kinderboeken scoren de laatste tijd hoog bij mij. Denk maar aan Komako Sakai (Kom bij mij), maar ook deze reeks kartonboekjes kan mij (en Florien) bekoren. Er verschenen eerder al Wat is het mooi donker en Wat is de zee mooi.

Willen de volgers van deze blog dan nu opstaan?

Liefste blogbuiskindertjes,

Kijk eens rechts ---> Ik lees '7 volgers' via Bloglovin'. U ook?
Ik plan een nieuwe give away, iets groots, iets met stofjes in pakketjes en oorbellen en schimmenspelen en en en... nog iets.
Maar! Dan moet eerst dat aantal omhoog :) Ik zie wel dat jullie massaal aan het lezen zijn, stiekemerds, maar ik ben een vrouw van cijfers (totaal niet) en dus vind ik dat belangrijk. Nee eerlijk, veel lezers stimuleert het bloggen. Voor mij toch.
Binnenkort post ik foto's van de give away als extra omkoopmateriaal, maar daarvoor ga ik eerst even op vakantie.

Veel groetjes,
Je Magali

Een gesprek bij Kind en Gezin

- Ze mag rond 18 maanden stilaan overschakelen op volle melk.
- Ok, maar dat krijgt ze al sinds 14 maanden, hoor.
- Ja... we raden dat eigenlijk af, want daar zitten (blablablabla). Leve groeimelk!
- We geven haar toch volle melk.
- Dan geef je haar best vitamines bij, hier is een poster waar alle groenten en fruit op staan, dan kan je kijken wat je haar geeft. Vooral groene groenten zijn het best.
(hier ongeveer kwam er rook uit mijn oren)

- Ze mag nu ook stilletjes aan zachte stukjes fruit zo eten.
- Ze eet al stukjes fruit sinds de zomer, ondertussen eet ze zelfs appel.
- Ok...
- Maar ze zuigt de appel eerst stuk hoor.
(ik had het eindelijk begrepen - ze naar de mond praten is de oplossing)

- Schoentjes mogen aangekocht worden zodra ze echt goed stapt.
(en toen heb ik gewoon gezwegen)

Beste Kind en Gezin,
Onze Florien heeft al acht tanden en twee kiezen, ze kan best een appeltje aan. Ze staat stabieler op schoenen en draagt die heus niet de hele tijd. En wij geloven niet in groeimelk, we zorgen echt wel dat ze evenwichtig eet en wisselen af met amandelmelk en rijstmelk, zo leert ze andere smaken ook kennen en krijgt ze niet te veel evil allergenen binnen.

Voorts doen jullie puik werk, doe zo voort!
Maar zou het echt zoveel kwaad kunnen om af en toe eens een wat meer gepersonaliseerde aanpak toe te passen?

Brief 15

We ontdekten veel deze maand...

Neusgaten:

Groenten die totaal niet gepureerd zijn (een mond vol vreugde):

Rechtstaan & rechtstaan met échte schoenen:

Haarspeldjes:

Nog properder zelf eten:

En eigenlijk ook altijd zelf willen eten:

De uitspraak "Mag ze zelf eten, ik zal seves de rommel wel opkuisen." is me dus niet meer vreemd.

















Anderen voederen:

En nog heel wat nieuwe 'woordenschat'; bal, pop, papoe, nana, papo, amo, poe,...
En hoewel dat niet zo lijkt, hebben die woorden effectief een duidelijke betekenis. Het duidelijkste woord is wel nog altijd 'nee!'
En hoera! We geven ook kusjes!!

Disneyprinsessen met een handicap

Et voilà, iets nieuws om los te laten op mijn leerlingen. Ik vind het allemaal een beetje cliché, maar op zich is het wel een goed uitgangspunt. Maar of het echt discriminatie kan voorkomen...

Séduisantes, les princesses Disney handicapées?

La discrimination envers les personnes moins valides est souvent pointée du doigt, notamment en matière de mobilité comme récemment à la STIB. Mais si l'évolution des mentalités commençait par les plus jeunes?

Blanche-Neige en chaise roulante ou une petite Sirène amputée de la queue, on n'y avait jamais pensé. Pourtant, si l'on veut faire évoluer les mentalités et se réjouir un jour que les personnes handicapées soient parfaitement intégrées dans la société, sans doute ne faut-il pas détourner le regard de nos enfants du handicap.
Ne pas cacher l'existence d'un corps mutilé à l'enfant, c'est imprimer dans son esprit que l'autre, le moins valide, a tout autant sa place dans le quotidien. Le former pour que faciliter l'intégration de la personne handicapée devienne plus tard un réflexe tout à fait naturel et spontané. Mais comment ne pas oublier la difficulté de socialisation de la personne handicapée si on a jamais été confronté au handicap?

"Vous nous aimez toujours?"
Voilà sans doute pourquoi Alexsandro Palombo, un artiste italien, a détourné des images de princesses Disney sur son blog. On retrouve tous les modèles de notre enfance, ces belles héroïnes au parcours difficile mais au destin heureux, tantôt en chaise, tantôt sur une béquille, tantôt avec un seul bras. "Vous nous aimez toujours?", interpellent les princesses. 
Difficile pour une princesse de s'enfuir dans un bel escalier sans rampe adaptée. Un prince ne peut-il pas vouloir emmener une Pocahontas amputée sur son cheval blanc? Si l'artiste reproche à Disney ses "standards" de la normalité, il espère de la sorte "donner plus de visibilité à ce problème de discrimination". L'initiative vous parle-t-elle?

De kleuren van het getto

Dit boek , dat ik een hele tijd geleden recenseerde, werd bekroond met twee grote Amerikaanse prijzen; de Jewish book award en de Sydney Taylor Book Award! Way to go Aline Sax en De Eenhoorn!



Meer hierover vind je op de nieuwssite van jeugdliteratuur.org.